http://www.elipheleth.nl/index.php weblog van Jan Willem Ploeg nl webmaster@elipheleth.nl Copyright 2012 Pivot Pivot - 1.40.7: 'Dreadwind' Sun, 19 Feb 2012 22:12:07 +0100 60 http://www.elipheleth.nl/pivot/entry.php?id=44 http://www.elipheleth.nl/pivot/entry.php?id=44#comm Dat staat te lezen in het Nederlands Dagblad van vandaag.

Hij heeft een punt. Het is inderdaad niet sterk. Daar schreef ik hier al eens over.

Dat Ghzili zelf intussen óók hypocriet te noemen is, omdat hij ervoor kiest om zijn recht op vrije meningsuiting en uitoefening van zijn geloof ten volle te benutten, laat hem koud. Hij vindt het verdedigbaar dat hij gebruik maakt van rechten en vrijheden die hij zelf niet zou geven aan christenen en andere niet-moslims.

Ook dat is niet sterk.
Ghzili wijst op de praktijk op het Arabisch schiereiland die voortvloeit uit de opvattingen van de profeet Mohammed. Joden en christenen kregen de keus: bekeren tot de islam of vertrekken.

Het is jammer, en niet sterk, dat Ghzili deze praktijk klaarblijkelijk goedkeurt en toejuicht voor het Arabisch schiereiland, maar niet wenst toe te passen op zijn eigen leven en werken in Nederland of West-Europa, waar hij ten volle geniet en profiteert van de godsdienstvrijheid die hier geldt.
Het zou sterk geweest zijn als hij zelf de consequentie van zijn denken voor zijn eigen situatie zou hebben getrokken: godsdienstvrijheid erkennen of vertrekken.

Dat doet hij niet. En dat is inderdaad hypocriet te noemen.
In elk geval laten zijn houding en uitspraken aan duidelijkheid niets te wensen over. ]]> 44@http://elipheleth.nl/pivot/ default Sat, 18 Feb 2012 15:20:00 +0100 http://www.elipheleth.nl/pivot/entry.php?id=43 http://www.elipheleth.nl/pivot/entry.php?id=43#comm En dan word je een paar uur later alweer hardhandig met je neus op de werkelijkheid gedrukt: de eerste aardbeving van 2012 - en geen kleintje ook.
Het gaat maar door...
Het leven gaat ‘gewoon’ door.
Maar wat is dat voor een leven?! En wat moet je met dat leven?!

Afgelopen vrijdagavond zag ik op TV een stuk van het theaterprogramma Hete vrede van Claudia de Breij. Ze speelde zichzelf als oma in 2060, terwijl haar kleinzoon haar allerlei vragen stelt - over de economische crisis, de armoede, de milieuproblemen. En de pijnlijke vraag was: Wat dééd je toen, oma? Was je ‘goed’ of ‘fout’?

Met die vraag word je als kijker/luisteraar aan het denken gezet: wat doe je in je leven, wat doe je met je leven?

Maar op die vraag - “Was je ‘goed’ of ‘fout’?” - had Claudia zèlf geen antwoord. Dat wil zeggen: geen ander antwoord dan ‘Het is nu het beste om dood te gaan’.

En dat is ook het enige antwoord - als je niet verder komt dan de vraag “Was je ‘goed’ of ‘fout’?”.
Want die vraag werpt je terug op jezelf. Een betere wereld zul je zèlf moeten maken.
Maar dat lukt je van je lang-zal-ze-levens-dagen niet. En dus is het leven letterlijk hope-loos.

Dat wil zeggen: voor als je niet verder kijkt dan jezelf.

Er is maar één manier om daaraan te ontkomen. Eén woord dat daarbij helpt.
Een Hebreeuws woord: Immanuël. God met ons.

Ik weet het: dat lijkt een leugen, als je kijkt naar wat er in de wereld wel en niet gebeurt.
Maar dat is ook meteen de spijker op de kop: het lijkt een leugen.
Want ‘God met ons’ heeft niets te maken met de rampen die over je heen daveren - letterlijk of via je TV-scherm.

Wie wil weten wat ‘God met ons betekent’, moet Lucas 2 lezen - vooral vers 11: “Vandaag is in de stad van David voor jullie een redder geboren”.
Dàt is ‘God met ons’ - een kind in een voerbak in Bethlehem, zo’n 2000 jaar geleden.
Maar dat kind is geen kind gebleven. Het is een man geworden. Een man die op een dag de zaken recht gaat zetten in de kosmos (lees ook eens Handelingen 17 vers 30 en 31).

En het is die man geweest die ooit heeft gezegd: er zullen allerlei rampen gebeuren - en die moeten ook gebeuren (Lucas 23 vers 9).
Hoe haalt een mens het in zijn hoofd om dat te zeggen?!
Dat kun je alleen, als je de controle hebt over wat er in de kosmos gebeurt.
Nou - dat heeft hij dan ook. Hij zei óók: “Mij is gegeven alle macht in de hemel en op de aarde” (Mattheüs 28 vers 18).
Er is maar één man (geweest) die dat heeft gezegd - en ook heeft kunnen zeggen. De mens Jezus Christus.

En dáárom is het leven niet hope-loos. Niet omdat er nooit meer iets ergs zal gebeuren, maar omdat er een dag komt dat de zaken recht gezet zullen worden.
Niet door ons - God dank! Want als wij het zouden moeten doen, dan werd het nooit wat.
Maar HIJ gaat dat doen - de mens Jezus Christus.
En daarom is het leven hier en nu ook al goed. Juist omdat het niet hope-loos is.

En daarom kunnen we het ook nú weer zeggen:
Een goed nieuw jaar! ]]> 43@http://elipheleth.nl/pivot/ default Sun, 01 Jan 2012 13:43:00 +0100 http://www.elipheleth.nl/pivot/entry.php?id=42 http://www.elipheleth.nl/pivot/entry.php?id=42#comm Voor een radiopresentator afgelopen donderdag was ‘de kerstgedachte’: de onwaarschijnlijk rustige avondspits.
Voor velen is ‘de kerstgedachte’: gezelligheid, gezellig doen, lekker eten, lief zijn voor elkaar.

Met Kerst heeft dat alles niets te maken.

Dat geldt trouwens ook voor Kerst als een tedere herinnering aan een kindje in een voederbak. Ook met vertedering heeft Kerst niets te maken.

Kerst is rauw. Kerst is ontluisterend.
Kerst is: feest van ontluistering.

Kan dat?
Ja, dat kan. Als je bereid bent om één zin uit de Bijbel serieus tot je te laten doordringen.
Je vindt ‘m in Mattheüs 1 vers 21. Jozef krijgt een droom waarin een engel over zijn aanstaande vrouw Maria zegt: “Ze zal een zoon krijgen en u moet Hem de naam Jezus geven, want Hij is degene die zijn volk zal redden uit hun zonden” (Willibrordvertaling 1995).

Redden - dat was dus nodig. En is nog steeds nodig - laten we eerlijk zijn.
Uit hun zonden - wat is ‘zonde’? Dat is: zelf doen, rekenen op je eigen tactieken en strategieën en mogelijkheden, God niet nodig denken te hebben. En zonde is óók: de gevolgen van deze misvatting. Want kijk maar om je heen wat ‘de toestand in de wereld’ is: oorlog in de schepping - tussen mens en dier, tussen mens en natuur, en tussen mensen onderling.

Dat is de ontluistering. Dat je zó ontmaskerd wordt als mens. Met al onze kennis en kunde machteloos tegen de krachten van de natuur, en helemaal niet zo hoogstaand als we met z’n allen denken dat we zijn.

Wat dan het feest is?
Dat die redding, die zo hard nodig is, er ook komt. Alleen komt die niet door onze eigen inspanningen. “Hij is degene”, zei de engel. Het kind van Maria, dat de naam Jezus moet krijgen - HIJ zal degene zijn die doet wat de mensen zelf niet kunnen.

Dat is feest, ja. Voor ieder die dát wil aanvaarden. Dat Kerst is: masker af, niet (meer) zelf willen doen, maar met lege handen aanpakken wat God geeft. Redding - door Hem, het kind van Maria: Jezus Christus. DE garantie voor ‘vrede op aarde’.

En als ik me niet vergis, is dàt wat zovelen eigenlijk bedoelen met ‘de kerstgedachte’. ]]> 42@http://elipheleth.nl/pivot/ default Sat, 24 Dec 2011 21:10:00 +0100 http://www.elipheleth.nl/pivot/entry.php?id=41 http://www.elipheleth.nl/pivot/entry.php?id=41#comm Grunneger Biebel, de Biebel In de Twentse Sproake, de Friese Bijbelvertaling, en nog wel andere exemplaren die ik misschien vergeten ben te noemen.
Nu hebben we sinds kort ook De torrie van Mattie, ook wel genoemd de Straatbijbel. Oftewel: de Bijbel in de taal van ‘de straat’.
Dit project is een initiatief van Daniël de Wolf, die als voorganger van Thugz Church werkt onder straatjongeren in Rotterdam-Zuid.

Ik heb diep respect voor wat Daniël de Wolf in Rotterdam-Zuid aan het doen is. Ik zou het niet kunnen.
We doen wel hetzelfde - denk ik. Ik op mijn plekje, met mijn talenten, hij op zijn plekje, met zijn talenten - allebei zetten we ons in voor de naam en eer van Jezus Christus. En als het effect van De torrie van Mattie zal zijn dat ook in Rotterdam-Zuid, of welke ‘straat’ ook maar, Jezus Christus als Koning wordt erkend en gediend, dan heeft het doel het middel geheiligd.

Toch wringt er wel iets. Als ik lees dat straatjongeren bij het zicht van een gewone Bijbel afhaken. Als ik lees dat straatjongeren dan niet begrijpen waar je het over hebt - dat (zelfs) de taal van een Bijbelvertaling als Het Boek voor hen te moeilijk is.

Voor alle duidelijkheid: ik wéét dat het zo is. Alleen hoef je daar niet voor naar ‘de straat’ - in Rotterdam, of waar dan ook. Op een gewone christelijke middelbare school loop je daar óók tegenaan.
Maar het wringt wel. Als je bedenkt dat asielzoekers die graag in Nederland willen blijven een inburgeringscursus moeten volgen, en dat we in Nederland van hen vragen dat ze Nederlands leren.

Dat bij de straatcultuur ook een eigen woordenschat, een eigen taal hoort - dat is te begrijpen. En dat je probeert de Bijbel ook in deze taal bij deze mensen te brengen omdat dit hun manier van communiceren is - dat is óók te begrijpen. Dezelfde geluiden hoor je van vertalingen in andere diverse talen/dialecten die in Nederland voorkomen - zoals bv. Gronings, Fries, Twents. Zo’n ‘taal’ is inderdaad deel van je identiteit.
Mijn taal is het niet, mijn identiteit ook niet. De Straatbijbel en de Grunneger Biebel en al die andere varianten zijn dan ook niet bedoeld voor mij.

Maar dat de Bijbel in straattaal vertaald moet worden om reden dat voor deze doelgroep gewoon Nederlands onbegrijpelijk is, te moeilijk - dat begrijp ik niet. Als je gewone Nederlandse woorden als ‘zwanger’, ‘slapen’, ‘geld’, ‘schoenen’ of ‘eten’ niet begrijpt, maar ‘pregno’, ‘dagga’, ‘doekoe’, ‘pattas’, of ‘tjappen’ wel - dan heb je volgens mij in Nederland een probleem.

Als de Bijbel in straattaal vertaald moet worden omdat anders deze groep Nederlanders de goede boodschap van God misloopt - of zo je wilt: omdat anders Gods goede boodschap hen wordt onthouden -, dan werkt de kerk volgens mij aan de verkeerde kant van het probleem. En wordt het probleem in stand gehouden in plaats van opgelost. ]]> 41@http://elipheleth.nl/pivot/ default Wed, 23 Nov 2011 10:38:00 +0100 http://www.elipheleth.nl/pivot/entry.php?id=40 http://www.elipheleth.nl/pivot/entry.php?id=40#comm
De laatste jaren hoor en lees je wel steeds vaker dat dit wringt. Danken? Terwijl er zoveel hongersnood en andere ellende op talloze andere plaatsen in de wereld is?
En ook zullen er in ons eigen land meer mensen zijn dan je lief is die met diezelfde vraag naar hun eigen leven kijken. Danken? Tja, ik leef - maar er is ook zoveel wat ik mis: aan gezondheid, werk, sociale contacten.
Danken komt onder druk te staan als we kijken naar wat we missen.

Dat is trouwens niet van vandaag of gisteren. Vanmorgen hoorde ik een oud liedje op de radio, dat ik vroeger thuis vaak hoorde: Ain’t got no - I’ve got life van Nina Simone, een liedje uit 1968. Met Google zijn nog wel diverse video’s en liedteksten te vinden.

Het eerste deel van dit liedje gaat over wat iemand mist in zijn of haar leven (misschien Nina Simone zelf wel, als het lied autobiografisch is).
Het tweede deel van het liedje is een opsomming van dingen die diezelfde ‘iemand’ (misschien Nina zelf wel) wèl heeft.

Tussen die twee delen zit een omslagpunt. En dat omslagpunt is interessant. Want op dat punt in het liedje stelt Nina Simone een vraag.
Wat die vraag exact is, hangt af van de versie van de video of songtekst die je hebt gevonden - want er zijn er meerdere, en uiteenlopende.

In de ene versie is de vraag: ‘What have I got?’.
Met die vraag vraagt Nina Simone de ‘iemand’, of zichzelf, en ongetwijfeld ook de luisteraar, om niet te blijven hangen in kijken naar wat je niet hebt - maar juist om te kijken naar wat je wèl hebt.

In een andere versie is de vraag: ‘What about God?’
Hier eindigt het eerste deel namelijk met “Ain’t got no God”. In het liedje komt ‘ineens’ God ter sprake - hierin, dat zijn afwezigheid geconstateerd wordt.
En vervolgens stelt Nina de vraag: ‘What about God?’.

Oorspronkelijk of niet, ik pak déze versie van de tekst toch eens vast. Om de vraag stellen: Is dankdag ook werkelijk dank-dag?

Het antwoord op die vraag hangt af van je antwoord op déze vraag: What about God? ]]> 40@http://elipheleth.nl/pivot/ default Thu, 03 Nov 2011 18:12:00 +0100 http://www.elipheleth.nl/pivot/entry.php?id=17 http://www.elipheleth.nl/pivot/entry.php?id=17#comm De naam van deze site vraagt om uitleg.

Wat is Elipheleth?

Elipheleth is een naam. Een Hebreeuwse naam om precies te zijn, die je in de Bijbel een paar keer tegen kunt komen. Twee van de zonen van koning David droegen deze naam (1 Kronieken 3 vers 6 t/m 9).
De naam Elipheleth (of Elifelet) betekent zoveel als: 'Mijn God bevrijdt'.

Mijn God - voor de goede orde: dan hebben we het over de God van de Bijbel. De God die van Zichzelf zegt dat Hij hemel en aarde heeft gemaakt. De God die bevrijding zo'n beetje als handelsmerk heeft.

Deze God noemt zichzelf JHWH. Dat ziet er gek uit: het is Hebreeuws, een taal die alleen in medeklinkers wordt geschreven. Voor de uitspraak komen er dan klinkers bij.
Deze Naam is voor sommige mensen te heilig om uit te spreken - en is daarom in diverse vertalingen van de Bijbel ook weergegeven met: HEER, HERE of HEERE. Andere mensen hebben de vrijmoedigheid wel. Van deze laatste groep denken mensen die veel verstand van Hebreeuws hebben, dat de meest waarschijnlijke uitspraak is: Jahweh. Dat betekent: Hij zal er zijn. Je kunt ook zeggen: Hij is erbij, Hij gaat met je mee.

En dat doet Hij bevrijdend, reddend. Lang niet altijd, meestal niet zelfs, op het moment dat in onze ogen het beste is, of op de manier waarvan wij denken dat goed is. Maar wèl altijd op zijn tijd, en op zijn manier - de tijd en de manier van de Schepper.

Niemand die beweert dat dat makkelijk te verteren is. Ook ik niet. Maar deze God vertelt wèl dat je alleen zó een zinvol leven hebt. Langs de weg van geloven in de man die door God wordt aangesproken als 'mijn zoon' - en die daarom ook Jezus heet ('Jezus' is afgeleid van de Griekse vertaling van het Hebreeuwse 'Jesjoea' - een naam die betekent: JHWH redt).

Lees (het in) de Bijbel.
Voor de verklaring van de naam JHWH, lees Exodus 3 vers 1 t/m 15.
Ik kan je vertellen dat je, als je met déze God in zee gaat, zult ontdekken dat het wáár is: dat je een zinvol leven hebt. Maar dan wel 'zinvol' met de betekenis die dat in de Bijbel heeft - bij voorbeeld in Mattheüs 5 vers 1 t/m 12: "Gelukkig wie ... Want voor hen ...".
Het leven hier en nu is zinvol - omdat het beheerst en uiteindelijk ten diepste ingevuld wordt door de reikwijdte van die 'zin' tot vèr over de grens van dit leven heen.


Wie is Elipheleth?

Voor allerlei digitale activiteiten gebruik ik de naam Elipheleth (Eli voor wie van kort houdt). Een naam die dient als statement van hoe ik in het leven sta, hoe ik werk, wat ik geloof.
In het dagelijks leven heet ik Jan Willem Ploeg, en ben ik predikant van beroep. Op deze site zijn dan ook diverse van mijn preken en meditaties te vinden. De blogs zijn een vorm van hardop digitaal nadenken over God, geloof, christen-zijn, kerk en wereld - kortom: over hoe ik allerlei dingen die ik in het leven tegenkom als christen beleef. ]]> 17@http://elipheleth.nl/pivot/ linkdump Mon, 11 Jan 2010 23:10:00 +0100 http://www.elipheleth.nl/pivot/entry.php?id=15 http://www.elipheleth.nl/pivot/entry.php?id=15#comm hier kun je doorpraten over wat je op de site tegenkomt, of niet tegenkomt. ]]> 15@http://elipheleth.nl/pivot/ linkdump Mon, 11 Jan 2010 23:06:00 +0100 http://www.elipheleth.nl/pivot/entry.php?id=16 http://www.elipheleth.nl/pivot/entry.php?id=16#comm Biblical theology
Derk Jan
Een kleine profeet
Goedgelovig
Kees van Baardewijk
Pastor Piet
VreemdGeluid ]]> 16@http://elipheleth.nl/pivot/ linkdump Mon, 11 Jan 2010 23:06:00 +0100